Latest Articles

Saturday, 22 November 2014

Taibhse - Gearrscéal

Taibhse

Bhí an gaoth nimhneach ag séideach gan stad gan staonadh. Gan coinne dhusaigh Alice Spellman i rith an oíche is fuara i rith Mí na Nollaig. Rinné sí dearmad ar an bhfuinneog a dhúnadh go hiomlán, mar sin shéid an gaoth trí an bhearna driuch, ag feadail thart lena chluasa. D'eirigh sí as a leaba sóchúil go drogallach. Bhog sí na dlaíóg ghruiage as a haghaidh chomh math leis sin, chuimil sí a súile. Phléasc craiceann circe ar a craiceann agus thosaigh sí ag críth leis an teocht cruálach. Thrasnaigh sí a seomra go ciúin go dtí an bhfuinneog. Bhí láithreach áit san aer. Ní dhunaigh Ali an fuinneog, shéas sí ar an spota, ag stánadh trí an bhfuinneog, go hairithe an gairdín, roimh na coille, lonraíodh an gealach os cionn i measc na réalta. Fós bhí a suile liath ag feachtaint tríd an glaoine ceomhar.




Chonaigh Ali ann lena cuimhne, sa faoin tuath ó thainig sí ar an bhfód. Níl aon spiorád eile ag maireachtaint ann, seachas Ali agus a theaghlach. Mar sin, ar an oíche dílis, shéas duine thréshoillsí in aice leis na coille sa ghairdín, agus ní raibh thuairim ó thalamh an domhan aici cén fath. Ní raibh ceist ar bith ar Ali bhí scáthchruth dearscnach ag an nduine, ba bhéan í gan amhras. Chaith sí seál déanta as lása bán agus bláthanna bándearga fabraice. Níor bhóg an beirt, Ali agus an bhean dhiamhrach. Rinneadar cónaí. Go tobann rith an bhean bhán isteach na coille. Níor chréid Ali a súile. D'hill sí arís go dtí a leaba, dúirt sí 'B'fheidir go raibh aisling agam'. Cheap sí go raibh sí as a meabhair. Ní raibh cliú faoin spéir aici. Bhéadh an bhean bhán ag feachaint uirthi ina codladh go deo... 

Friday, 14 November 2014

Alfie is ainm dó

Alfie is ainm dó

Beannachtaí, gach duine. Braithim scriosta tar eís cúpla seachtaine gnóthach, agus tá fíorbhrón orm nach bhfuilim ag blogáil chomh rialta ná riamh. Ar aon nós, ba mhaith liom a bheith ag caint faoi an ball is óige sa chlann, agus Alfie is ainm dó. Tá shrón, béal agus chluasa aige ach níl leanbh áta i gceist. Is Pug é! Le mo chuimhne thar aon rud eile theastaigh Pug uaim. Inár dteaghlach tá áit speisialta inár gcroí maidir leis madraí. Spreagtar daoine a bheith tiarnasach lena madra, áfach ní aontaím leis an ráiteas sin. Measaim gur cnámh spáire é, ach creidim tá níos mó den chruth. Dar liom, níl Alfie ina chorp agus bhaill bheatha, tá anam agus pearsantacht suntasach aige. Níl amhras ar bith agam, béidh neart eachtraíochta roimhe.




















Cheanna féin, glacann sé páirt in iompar diabhlaíocht, agus an fhírinne a insint, níos greannmhara ná dána. An seachtain seo caite, thug sé a chéad cuairt go dtí an tréidlia, tár eís an maidin craiceáilta. Thugamar faoi dheara go raibh ciorcal áit ina shúile. Faroar bhí an-iomarca spraoi aige sa ghairdín, fuair sé othras ina shúil. Ní raibh sé ann ach seachtain amhain agus cad a tharla!? Go hádhúil anois tá sé ag ligean a scíthe leis an 'Cone of Shame' ina leaba. Mar a deirim tá sé níos fearr a bheith thar a bheith áiféiseach ná thar a bheith léadránach.

Do chara, Eoin.

Wednesday, 5 November 2014

An Ardteist

An Ardteist

Braithim gurb ábhar leadranach é agus an fhírinne a insint táim i ndeireadh na feide leis an Ardteist. I ndairíre píre cuirtear strús mór millteach orainn la ina dhiaidh lae. Tá seacht n-ábhar idir lamha agam, agus nílim abalta ag déanamh mo dhicheall i ngach ábhar. Cuireann sé frustrachas orm, má fhaigheann mé aon ghrád thíos A tá eagla orm go pléascfaidh mé amach ag caoineadh. Nach bhfuil an rud sin seafóideach? Teann sé i bhfeidhm orm go hóllmhor, athraíonn sé mo híompar go suntasach. Measaim nach bhfuil oideachas ina chomórtas. Faraor is comórtas é agus freisin ní pairc imeartha cothrom é. Bíonn roinnt daltaí táillí a íoc, tá aiseanna níos fearr ar fáil dóibh. Nílim abalta, mar sin táim ag fulaingt faoi míbhuntáiste. Chaithim mo chuid airgead gach seachtain dul go dtí Bruce i Corcaigh chun mata breise a dhéanamh, agus caithfear a rá is muinteoir mata den chéad scoth é ach ní bhfaighfaidh mé na thorthaí muna bhfuil mé ag caitheamh an airgead. Is córas mhífhéaráilte é.

Conas a bhraithim le déanaí


Ba maith le na muinteoirí go bhfaighfaidh mé torthaí den scoth, ach i ndairíre níl sé indéanta. Ar an mhéan, chaith mé cuig nó sé huaire gach oíche a bheith ag staidear nó ag deanamh mo obair bhaile. Deanaim mo dhicheall, níl aon fhuinneamh nó am le spáráil agam. Uaireanta a luaite is a thagann mé abhaile titim ina chodladh, chaith mé roinnt huaire a scíth a ligean tá cuma lofa, spíonta agus scriosta orm. Níl mé abalta aon rud a dhéanamh. Is grá liom teanga agus eolaíocht, tá paisean fíréanta agam. Bainim an-sult uatha go mácanta, níl aon fhadbh agam. Ach Bearla, teann sé isteach orm, níl súim dá laghad agam ach tá se eigeantach. Níl aon rogha agam, go fóill tá orm a bheith ag caitheamh iomarca ama ag scríobh Bearla agus ag foghlaim na ráitis, ag cur amú ama. Cén grád a fhaighim tar eís mo chuid oibre D? C má tá an t-ádh agam. Ba cheart go bhfuilimid abalta ag déanamh na h-ábhar is ansa linn, ag gearradh amach na h-ábhar breise. In ainneoin na fírici sin, deanfaidh mé mo dhícheall creidim le mo chroí go n-éireoidh mé, agus I ndeireadh báire béidh mé ag staidéar leigheas i Cólaiste na hOllscoile Corcaigh. Ach deanaim mé é mo shlí féin. Nílim sasta a bheith teoranta sa choras oideacheas cúng. Mar a deirtear 'Ní bhíonn an rath ach mar a mbíonn an smacht.'

Do chara, Eoin.