Latest Articles

Saturday, 22 November 2014

Taibhse - Gearrscéal

Taibhse

Bhí an gaoth nimhneach ag séideach gan stad gan staonadh. Gan coinne dhusaigh Alice Spellman i rith an oíche is fuara i rith Mí na Nollaig. Rinné sí dearmad ar an bhfuinneog a dhúnadh go hiomlán, mar sin shéid an gaoth trí an bhearna driuch, ag feadail thart lena chluasa. D'eirigh sí as a leaba sóchúil go drogallach. Bhog sí na dlaíóg ghruiage as a haghaidh chomh math leis sin, chuimil sí a súile. Phléasc craiceann circe ar a craiceann agus thosaigh sí ag críth leis an teocht cruálach. Thrasnaigh sí a seomra go ciúin go dtí an bhfuinneog. Bhí láithreach áit san aer. Ní dhunaigh Ali an fuinneog, shéas sí ar an spota, ag stánadh trí an bhfuinneog, go hairithe an gairdín, roimh na coille, lonraíodh an gealach os cionn i measc na réalta. Fós bhí a suile liath ag feachtaint tríd an glaoine ceomhar.




Chonaigh Ali ann lena cuimhne, sa faoin tuath ó thainig sí ar an bhfód. Níl aon spiorád eile ag maireachtaint ann, seachas Ali agus a theaghlach. Mar sin, ar an oíche dílis, shéas duine thréshoillsí in aice leis na coille sa ghairdín, agus ní raibh thuairim ó thalamh an domhan aici cén fath. Ní raibh ceist ar bith ar Ali bhí scáthchruth dearscnach ag an nduine, ba bhéan í gan amhras. Chaith sí seál déanta as lása bán agus bláthanna bándearga fabraice. Níor bhóg an beirt, Ali agus an bhean dhiamhrach. Rinneadar cónaí. Go tobann rith an bhean bhán isteach na coille. Níor chréid Ali a súile. D'hill sí arís go dtí a leaba, dúirt sí 'B'fheidir go raibh aisling agam'. Cheap sí go raibh sí as a meabhair. Ní raibh cliú faoin spéir aici. Bhéadh an bhean bhán ag feachaint uirthi ina codladh go deo... 

No comments:

Post a Comment